Vragen? Bel ons! Telefoonnummers - Klooster Reizen Reisburo BV

Bel mij terug

Bel mij terug Telefoonnummers - Klooster Reizen Reisburo BV

Mijn website:

Type de code

Ga naar de homepage - Klooster Reizen Reisburo BV

Menu - Klooster Reizen Reisburo BV
Menu
Mijn reisoverzicht

Reisverhalen: Erich Wünker

Wilde dierenRondreizenVliegvakanties

Het wonder van Zimbabwe

Zimbabwe: Het wonder van Zimbabwe - Klooster Reizen Reisburo BV

08/11/2016 - Geschreven door reisadviseur Erich Wünker

Natuurlijk kan je in Zimbabwe de big five spotten, en als je daarna tijd overhebt, kan je met de Victoria­ watervallen nog snel één van de zeven natuurwereldwonderen meepikken. ‘Maar het grootste wonder zijn de mensen van Zimbabwe.’ Niet onze woorden, wel die van het hoofd van de Zimbabwaanse toeristische sector. Eigen lof stinkt, maar voor één keer mag dat.

Is het wel gepast om een corrupte dictatuur als Zimbabwe te bezoeken? Er zijn nogal wat argumenten die een volmondig nee rechtvaardigen, en dan denken we meteen aan het landhervormingsprogramma van amper vijftien jaar geleden. In 1999 veranderde de regering van Robert Mugabe de grondwet, daardoor werd de macht van de dictator uitgebreid én werden onteigeningen van boerderijen van blanke boeren toegestaan. Het plan werd in 2000 uitgevoerd: blanke boeren werden door milities uit hun boerderijen geranseld en er waren meldingen van slachtpartijen, wat resulteerde in een exodus van blanken en een totale in­ storting van de landbouw­ sector en de algehele economie van het land. Met andere woorden: Zimbabwe, waar homoseksualiteit bij wet verboden is voor mannen, is lang niet het land geweest waar je als blanke het liefst naartoe wilde.

Maar Zimbabwe heeft ook nog een andere kant. Zo stemde vijfenvijftig procent van de bevolking in een referendum destijds tégen de plannen van Mugabe. Kortom, de Zimbabwanen zijn de slechtsten nog niet, zo mochtik we tijdens mijn trip naar Harare en Victoria Falls meermaals ondervinden. Integendeel, ze zijn de grootste troef in de her­opbouw van het land en de toeristische sector. Kariko­ ga Kaseke, chief executive van de Zimbabwe Tourism Authority, weet het mooi in woorden te vatten: ‘De voorbije tien jaar waren hier geen meldingen van toeristen die werden beroofd of lastiggevallen. We hebben een wereldwonder in de aanbieding, maar het grootste wonder zijn dus de mensen van Zimbabwe.’

In de lift

De toeristische dienst is overigens een waar charme­ offensief gestart met als doel zo veel mogelijk reizigers te lokken, en dat schijnt aardig te lukken. ‘Ik heb dit jaar alleen al meer mensen uit de Benelux naar hier kunnen halen dan de voorbije tien jaar samen’, zegt Nederlander André Bongers van een lokale touroperator. Ik ontmoet Bongers in de hoofdstad Harare, dat er met zijn on telbare bloeiende Jacaranda­ bomen prachtig bijligt. Dat toeristen er populair en gewenst zijn, is te merken aan de talloze handen die de lucht in­ gaan als we door de straten van Harare rijden.
Op de plaatselijke marktjes worden we niet aangeklampt door opdringerige verkopers, er wordt niet gebedeld en geen enkele keer is er sprake van een onveiligheidsgevoel als we een wandeling maken in de buurt van het African Unity Square, dat op enkele minuten stappen ligt van het luxueuze Meikles Hotel. ‘Jarenlang moesten we met lede ogen toezien hoe de toeristen stelselmatig weg­ bleven omdat Zimbabwe een gevaarlijk land zou zijn’, zegt niet alleen Bongers, maar haast iedereen die in Harare actief is in de toeristische sector. ‘Er waren ook onlusten, dat kunnen we niet ontkennen. Maar nu gaat het beter.’

Ook Goof de Jong – eveneens een lokale reisagenl – woont en werkt al vierentwintig jaar in Harare. ‘In 2000 is het toerisme compleet in elkaar gedonderd,’ zegt hij, ‘sinds 2008 zitten we weer in de lift. Vooral sinds de Amerikaanse dollar werd ingevoerd als betaa­ middel is er weer meer stabiliteit.’

Ik heb verder nog een ontmoeting met een blanke Zimbabwaan – laten we hem Erik noemen – wiens vader in 2000 zijn boerderij kwijtraakte. Erik is werkzaam als reisagent, en ook hij ziet licht aan het einde van de tunnel. ‘Dit land heeft veel slechte pers gehad’, zegt hij. ‘Daar hebben ook de Zimbabwanen zelf schuld aan. Begrijpelijk, ze wilden dat er iets zou veranderen en om dat te forceren zijn ze met opzet negatieve verhalen gaan verspreiden.’

Als het over de boerderij van zijn vader gaat, gaat Erik automatisch zachter praten. ‘Een zwarte bladzij­ de in onze familiegeschiedenis’, zegt hij. ‘Onze boerderij is ons afgenomen met veel dreigementen. Gelukkig woonden we er toen niet, dat is ons grote geluk geweest. Ras is hier wel degelijk een issue, maar niet onder de mensen. Het is een politieke kwestie. Het mooiste bewijs daarvan is dat ik veel zwarte vrienden heb. Maar goed, er zijn nog steeds toestanden met blanke boeren. De overheid zegt dat ze die incidenten niet steunt, maar dat doet ze natuurlijk wel. Ik wil hier graag blijven.’ Hij zegt het met enige twijfel in zijn stem. Waarna hij zich meteen verduidelijkt: ‘In een Afrikaans land is er altijd twijfel, je kunt nooit voor honderd procent zeker zijn wat er gaat gebeuren!"

We hebben tijdens onze trip trouwens de eer om kennis te mogen maken met de geheime dienst. Het is in Zimbabwe verboden militairen, politieagenten en overheidsgebouwen te fotograferen. Dankzij een Nederlandse collega ondervinden we aan den lijve dat het niet zonder gevolgen blijft als je dat toch doet. Toegegeven, ook ik heb niet in de gaten wanneer we het buitenverblijf van Mugabe voorbijrijden, dus blijft de nietsvermoedende collega vanuit het busje beelden schieten van het straat­beeld. Een vijftal uit het niets opdoemende militairen brengen ons onder de dreiging van evenveel kalasjnikovs tot stilstand. De clandestiene fotograaf moet uitstappen en uitleggen wat zijn plannen precies waren terwijl een schietgrage soldaat zijn geweer op scherp houdt. Pas een uur later mogen we onze weg vervolgen, onze geschrokken medereiziger komt er vanaf met een waarschuwing.

De reis wordt vervolgd van Harare naar Victoria Falls, een vlucht van hoog­ uit twee uur, maar een wereld van verschil. Je moet al veel pech hebben als je in Hwange National Park géén olifanten spot, want de olifantenpopulatie is er dezer dagen groter dan ooit. Bezoek de drinkplaats van de dikhuiden in de oranjerode gloed van de avond en waan je in een commercial van Côte d’Or, een ervaring die je niet snel zal vergeten.

Wild én luxe

Overnachten kan in de na­ bijgelegen Hwange Safari Lodge. Nu, ‘overnachten’ is wat zwak uitgedrukt voor de beleving die je krijgt als je verblijft in een etablissement dat zich te midden van de lokale wildlife bevindt: zo kan je er in de openlucht ontbijten en dineren terwijl je de wilde dieren op enkele tientallen meters afstand ziet voorbijtrekken.
En dan het wereldwonder: de Victoria watervallen, een watergordijn van 1,7 kilometer breed en 128 meter hoog. Je bezoekt de watervallen het best tussen mei en oktober, dan heb je er minder last van de malariamug en liggen de temperaturen niet te hoog. Ga je tussen november en april, dan kan je de enorme watervallen in hun volle omvang en dus in al hun hevigheid bewonderen, maar moet je er wel rekening mee houden dat het zicht je kan worden ontnomen door de immense sproeinevel.
Een helikopter­ vlucht van een tiental minuten boven de watervallen behoort eveneens tot de mogelijkheden, net zoals vlakbij overnachten. Bijvoorbeeld in de luxueuze A’zam­ bezi River Lodge aan de oevers van de Zambezi, maar verlies de bordjes met opschrift Beware of crocodile niet uit het oog. De A’zambezi River Lodge koppelt met zijn tropische tuinen, zwembaden en room­ service luxe aan de meest wilde Afrika ervaring. Ook nog aan te raden: een sunset cruise op de machtige Zam­bezi. Ook hier weer 's avond de gloed die Afrika zo typeert. Al krijgen we deze keer niet de silhouetten van olifanten in ons cameravizier, maar wel die van nijlpaarden en ander fraaie rivierfauna.

Van Vic Falls vliegen we terug naar Harare en omgeving.

Booty shaken

’s Avonds trekken we naar het Book Café in Harare, een muziektent die doet denken aan The Shrine, de nachtclub van wijlen Fela Kuti in het Nigeriaanse La­gos. De Zimbabwaanse popster Ba Shupi krijgt er zowat iedereen aan het dansen met zijn Afrikaanse ritmes en dat mondt bij de aanwezige dames uit in een potje booty shaken zonder weerga. Na het optreden wil Ba Shupi ons nog zijn visie over zijn vaderland uit de doeken doen. ‘We voelen dat het hier aan het veranderen is’, zegt hij. ‘In mijn songteksten stel ik de situatie van dit land aan de kaak, ik ga geen hete hangijzers uit de weg. Wel, dat wordt wonderwel getolereerd, er is nauwelijks censuur, zolang we maar geen politici bij naam noemen. Ik heb het in mijn songs vooral over het leven in Zimbabwe dat, toegegeven, niet altijd even makkelijk is. Daarom vind ik het goed dat jullie hier zijn en dat toerisme weer belangrijk wordt voor Zimbabwe. We hebben jullie nodig! Kom dus met z’n allen naar hier en wees niet bang, want de Zimbabwanen beschermen de toeristen. Wie naar hier komt zal met open armen worden ontvangen en zien dat Zimbabwanen zéér lie­ve mensen zijn.’

Ngoni Mujuru, die zich op­ houdt in de entourage van Ba Shupi, treedt de zanger bij. ‘Als je focust op de Zimbabwaanse politiek, ben je verloren’, zegt hij. ‘Maar als je naar al de rest kijkt, zal je niet anders kunnen dan van dit land te houden.’


Zimbabwe op de kaart


Bent u hier geweest?

Deel uw ervaring met anderen en schrijf hieronder een review. Alvast bedankt!

Mijn website:

Uw ervaring:

Reviews

Er zijn nog geen reviews geschreven over deze bestemming.

Klooster Reizen Winschoten - Klooster Reizen Reisburo BV

Winschoten

Klooster Reizen Stadskanaal - Klooster Reizen Reisburo BV

Stadskanaal

Klooster Reizen Delfzijl - Klooster Reizen Reisburo BV

Delfzijl

Klooster Reizen Hoogezand - Klooster Reizen Reisburo BV

Hoogezand

Klooster Reizen Haren - Klooster Reizen Reisburo BV

Haren

Nieuws
Breakfast at Tiffany's in New York - Klooster Reizen Reisburo BV

Breakfast at Tiffany's in New York

In New York kan je nu ook echt genieten van een Breakfast at Tiffany's. De winkelketen opende onlangs het restaurant The Blue Box Café, dat helemaal in de stijl is ontworpen van de luxewinkel. Wil je helemaal in Holly Golightly-stijl ontbijten, dan betaal je zo'n 30 dollar per persoon. New York is de meest populaire toeristische bestemming in de VS. Er is enorm veel te zien en te doen en het aanbod blijft groeien. Het gros van de bezoekers bezoekt Manhattan en intussen ook Brooklyn....  Verder lezen »