Wonderschoon Namibië met het hele gezin
- Blog_field_Bestemming Namibië
- Categorie Rondreis
- Blog_field_Continent Afrika
In april van 2025 kwam een langgekoesterde droom uit van onze collega Margreet (Hoogezand). Samen met haar gezin heeft ze een fantastische reis naar het onontdekte en ongerepte Namibië gemaakt. Een droomreis! Ze deelt graag haar ervaringen met ons. Leest u ook snel verder?
Na landing op de luchthaven van Windhoek moeten we eerst door de douane. Dit vergt wel even, lange rij, aankomst formulier invullen terwijl we ook al een e-visum hebben en dan uitgebreide controle van alle papieren.
Voor de kinderen vragen ze ook gelijk om geboortecertificaat en gelukkig hebben we die. We vervolgen de route via een vrouw van het lokaal agentschap voor de meet & greet en dan door naar de autoverhuur. We krijgen een mooie grote witte Toyota Fortuner 4WD. We zetten koers richting onze eerste overnachting in de Kalahari. Even wennen natuurlijk met het links rijden.
Het is een mooie rit door een groen, bergachtig en rustig land. Onderweg zien we al wat springbokken en een groep apen op de weg. De rit duurt ongeveer 3 uur en het landschap wordt vlakker. Om 17.00 uur verzamelen we ons voor de Sundowner en een gamedrive bij zonsondergang. In jeeps gaan we het park door en al snel zien we giraffes. Wat een mooi gezicht. Niet veel later ook een hele groep zebra's. Verder sprinkbokken en vele vogels. We genieten van de zonsondergang onder het genot van een drankje en hapje. Dan begint het ook ineens te rommelen in de lucht en krijgen we onweer in de verte. We rijden terug naar de lodge waar ze een heerlijk buffet klaar hebben staan. Dan is het lampje echt uit na zo'n korte nacht en gaan we gauw slapen.
We rijden verder en het eerste deel is veelal hetzelfde landschap, dan verandert op den duur het landschap en wordt het bergachtig. We zien iets bewegen in de verte, verrekijker uit de kofferbak gehaald, ja we waren nog niet zo goed voorbereid, en ja hoor neushoorns! Vlak voor de Sossusvallei hebben we er een mooi uitzicht op met de wittere vlakte en de bergen eromheen. Om 14.20 uur komen we aan bij onze accommodatie Little Sossus Lodge, hele schattige huisjes. De rest van de middag liggen we lekker bij het zwembad.

Om kwart over 5 ging het wekkertje, aankleden, kop koffie en gaan. Onze gids wil graag vroeg bij het hek zijn anders moeten we lang wachten. Vanaf 7 uur gaat het open en rijden we de Sossusvlei binnen. Niet veel later stoppen we bij de eerste duin. Wat een mooie rode kleur en je ziet zoveel sporen van diertjes!
De volgende stop is Dune 45, de meest gefotografeerde duin die je overal ziet. We klimmen deze omhoog terwijl de gids onze koffie en ontbijt klaar zet. Daarna op naar de Big Daddy duin. Deze klimmen we ook deels op en gaan dan via de zijkant naar beneden terwijl de gids foto's en filmpjes van ons maakt. Onderaan de duin, en dat zagen we dus al van boven, bevindt zich de Deadvlei. Een vallei met dode bomen die er al 900 jaar staan en door de droogte niet wegrotten. Als laatste stop hebben we Sesriem Canyon, een kloof waar nog water in staat en die je deels kan bewandelen.
Rustig opgestaan en rond half 10 vertrokken we voor een nieuwe dag. De routes zijn hier heel simpel, we moesten in de ongeveer 3 uur rijden 1x linksaf. Dat was bij Solitaire, een klein dorpje met pompstation en wat winkeltjes. Ze zijn bekend om de appeltaart en die hebben we uiteraard even geproefd. Om 13.00 uur zijn we bij de volgende accommodatie, Rostock Ritz. Dit zijn een soort bungalows tegen de berg, met een panoramisch uitzicht!
We worden wakker van de parelkippen onder ons raam. We vervolgen de route en deze is in het begin afwisselend met mooie uitzichten. Ene moment net een bollig landschap, dan weer als groene schijven die op elkaar liggen. Dan wordt het lange tijd een kale steppe met een slechte, hobbelige gravel weg. Qua dieren is er, op wat vogels en een struisvogel na, ook weinig te zien. Zelfs de navigatie is saai, 180 kilometer rechtdoor... en helemaal geen dorpjes of iets.
We komen aan in Walvis Bay en we gaan hier gelijk maar even lunchen. In de verte zien we zelfs flamingo's. De weg wordt vervolgd naar Swakopmund langs de kust. Het valt op dat het hier zeer mistig is, dit is ook een van de redenen dat er een eind verderop veel schepen op de klippen zijn gelopen. We komen aan bij Meike's Guesthouse waar we zeer vriendelijk ontvangen worden.

Na een vroeg ontbijt rijden we naar Walvis Bay waar Flo op ons staat te wachten. Als de groep compleet is gaan we met jeeps verder richting Pelican Point. We krijgen uitleg over de zoutfabriek waar we langs rijden, een deel is tafelzout maar 80% is strooizout voor Europa. Onderweg zien we al grote groepen zeeleeuwen liggen.
Bij aankomst krijgen wij een regenbroek, jas en zwemvest aan en worden de kayaks het water in gelaten. Deze plek is de kraamkamer van de zeeleeuwen. De jonkies, geboren in november, willen graag spelen en vinden het heel leuk dat wij in het water zijn. Ze bijten in de peddels en spatten ons nat. Zo drijven wij een uur rond in het water.
Ondertussen klaart de lucht behoorlijk op en zien we ook wat van de omgeving. Waaronder de zeeschepen, Walvis Bay is de enige zeehaven voor dit deel van West-Afrika, en de vuurtoren wat een zeer dure lodge is. Terug bij het café doen we even een broodje voordat we terugrijden naar Swakopmund.
Daar gaan we een Fatbike tour doen in de woestijn. Op de fietsen met brede banden gaan we een stukje de stad door en dan de woestijn in om over de duinen te fietsen. Dit is best zwaar! Je kunt eventueel kiezen voor een ebike en voor kinderen onder de 12 is het niet aan te raden. Na 2 uur fietsen hebben we onze ijscoupe wel verdiend. Tijd voor een douche en even relaxen, voordat we 's avonds uit eten gaan bij Farmhouse Deli in het centrum.

De volgende dag rijden we verder. Onderweg nemen we de afslag naar Grootspitzkop waar we een traditionele Himba stam bezoeken. Oorspronkelijk komen zij uit noordelijker Afrika en waren het nomaden, inmiddels zijn ze honkvast maar wonen nog steeds in de lemen hutjes. We krijgen een rondleiding, uitleg en er wordt voor ons gedanst. De man laat ons zien dat de ondertanden van mannen verwijderd worden en dat vrouwen zodra ze menstrueren veranderen van kettingen en haardracht.
De omgeving wordt groener met hogere bomen. Weer heel anders dan toen we begonnen vandaag. In de loop van de middag komen we aan bij de Ondudu Safari Lodge. Dit is echt een parel. We verblijven in grote luxe tenten met een buitendouche. We maken ook snel kennis met de vele hagedissen, dassies en vogels. En zien vanaf ons balkon een dikdik door de struiken scharrelen. Vanaf het panorama terras bij het restaurant hebben we een fantastisch uitzicht op een drinkplaats.
Na het ontbijt snel inpakken en de weg weer op. De routeplanner zegt 3 uur, agentschap 4 uur en wij zullen er, met een uitgebreide stop bij het White lady café, bijna 6 uur over doen. Er werd al gewaarschuwd, maar de C35 is inderdaad vrij slecht. Vele hobbels en kuilen waardoor je niet zo hard kunt. Onderweg zien we diverse Himba dorpjes langs de weg. Ook nog 2 keer een neushoornvogel. Na aankomst bij de Twyfelfontein Adventure Lodge gaan we bij de Country Club nog even geld halen.
Pinapparaten zijn hier vrij schaars en doen het niet altijd, maar wij zijn inmiddels weer voorzien. Vlak voor het diner lopen we een lange trap op en klimmen dan nog verder naar de top van de berg die achter onze lodge ligt. Daar hebben ze namelijk een bar boven en kunnen we elke avond genieten van een sundowner. Samen met de regen, het onweer en de regenboog geeft dit een heel bijzonder schouwspel. Als we weer naar beneden lopen zien we onze mooie lodge, waar de bbq al is aangestoken en we zo aan kunnen schuiven!

Vandaag was weer een avontuur. Om 8 uur stond onze gids David op ons te wachten voor een excursie langs de Huab rivier, waarbij we op zoek gaan naar de met uitsterven bedreigde woestijn-aangepaste olifant. Deze olifant heeft wat kortere poten, wat makkelijker is bij de rivier. Over die rivier gesproken, alles is hier zo droog dat we nauwelijks nog een rivier met water hebben gezien.
Maar, gisteravond heeft het wat geregend. In onze ogen nog niet veel, maar genoeg om hier een rivier te creëren (we vragen ons serieus af waar die hoeveelheid water vandaan komt). Nadeel is dat we dus niet door de droge rivierbedding kunnen rijden en als we David goed begrijpen is dit lastig, moeten we omrijden en is er een kans dat we geen olifanten zien.
We rijden een stuk door het mooie landschap, maar dan worden we inderdaad gehinderd door een stromende rivier waar ze niet doorheen durven met de 4x4. Dus een eindje terug en op een andere plek dwars door het water. We hebben nu al een paar keer pootafdrukken van een olifant gezien, dus het moet in de buurt zijn. Dan zien we opeens een tussen de bosjes staan. Wat mooi! Dit is een oudere olifant die door de groep alleen is achter gelaten op een plek met voldoende voedsel zodat ze kan genieten van haar pensioen. Maar... dat betekent dat de groep niet heel ver weg is. Dus hop de (hier) droge rivier op en zoeken. Niet veel later zien we een groep over de oevers lopen. We rijden wat dichterbij en het zijn 7 grote en 1 baby. Zo schattig.
We gaan op pad naar de volgende locatie. Onderweg merken we nog steeds dat het eergisteren heeft geregend, we moeten een paar keer riviertjes met water oversteken. De 4x4 komt hierbij wel van pas. Op den duur wordt de weg weer van asfalt en kunnen we lekker doorrijden. Onderweg nog struisvogels, een schildpad en groepen geiten gezien, en rond 14.00 uur zijn we bij de accommodatie. Leuke huisjes aan de rand van het Etosha National Park. Rondom ons huisje scharrelen dikdiks, koedoes en hele groepen zebramangoesten.
Om 5.30 uur gaat het wekkertje en gaan we ontbijten. Half 7 vertrekt onze dagexcursie, een hele dag gamedrive in het Etosha National Park.
We krijgen, ondanks onze jassen, een poncho aangereikt. Dit is een gevoerde, winddichte die ons gaat beschermen tegen de kou. We zitten namelijk in een open jeep en dan is het inderdaad wel fris zo 's ochtends vroeg. De zon komt op en we zien de eerste springbokjes, wat struisvogels en een oryx. Dan zegt onze gids olifanten te zien, maar die zijn zo ver weg dat ze alleen met verrekijker te zien zijn. Wel is hij druk met zijn telefoon en niet veel later zegt ie dat de leeuw is gespot. Dat wordt gas op die lolly en gaan!
Als wij nog een zebra zien en eigenlijk foto's willen maken, kapt hij het een beetje af van die zie je straks nog wel. Eerst de leeuw en wat is ie mooi. Een mannetje en hij loopt rustig tussen de springbokjes. Als we hier vandaan rijden zien we verschillende Kaapse grondeekhoorns lekker langs de weg scharrelen. De vogel Botswanatrap met zijn mooie zwarte kop en aparte geluid. Dan zien we weer zebra's, fijn! En nog meer zebra's, om de bocht nog meer en dan zebra's zover we kunnen kijken en in alle windrichtingen!
Nu begrijpen we waarom onze gids die eerste zebra niet zo spannend vond... We zien grote, kleine, pasgeboren, gewonde, drinkende en een dode die wordt opgevreten door de gieren (witrug- en oorgier). Tussen de zebra's zien we ook gnoes oftewel wildebeesten.
ond de middag hebben we geluncht met ons meegebrachte lunchpakket bij een van de lodges. Om 15.00 uur rijden we het park weer uit en terug naar de lodge. De rest van de middag chillen we lekker bij het zwembad met een drankje, totdat het tijd is ons op te frissen voor het diner.

Hier wil ik ook naar toe!
Omdat de dieren 's ochtends het meest actief zijn besluiten we toch maar op tijd op te staan. Om 7 uur zitten we aan het ontbijt en om 8 uur rijden we het Etosha park zelf binnen.
Vandaag gaan we van west naar oost en het mooie van dit park is dat je er zelf mag rijden. Het park heeft een grootte van meer dan de helft van Nederland, 22.000 vierkante kilometer om precies te zijn. Er zit grotendeels wel een hek omheen voor de veiligheid en je hebt diverse toegangspoorten. Tevens zijn er diverse lodges van het park, meestal een nabij elke poort, en hier moet je de fee betalen, kun je naar het toilet of lunchen. Ook kun je hier dus in het park overnachten. Zelf vond ik de lodges die wij hebben gezien wat middelmatig, ik zou dan veel liever een mooie lodge net buiten het park zoeken.
Maar terug naar de route, we zijn nog maar net binnen en dan zien we al 4 knobbelzwijnen (Pumba in de Lion King). Ze zijn zo mooi! Nieuwsgierig en als ze weglopen gaat hun antenne, staart, omhoog op de wiebelende kontjes. Dan de jakhalsen en paar minuten later een groep giraffen. Het is nu al onze Lucky Day! Na de stop bij Okaukuejo voor de fee en het toilet zien we een black-faced impala.
De route die we nemen heeft wat uitdagingen qua kuilen, plassen en water. Maar met de 4x4 overleven we ze allemaal. We zien nog meer knobbelzwijnen, een koritrap vogel, giraffes en vele vogels. Halverwege hebben we een lunch pauze bij Halili Camp. De termieten heuvels zijn hier soms wel 2 meter hoog, deze kunnen dan ook wel 150 jaar zijn wordt ons later verteld. We zien een hele kudde gnoes onder een boom liggen te rusten. Dan komen we uit bij het daadwerkelijke zoutmeer, de Etosha pan. Wat een weids uitzicht. De randen van het meer zijn droog, maar we zien ook zeker water.
We verlaten Etosha en gaan gelijk weer een hek door. We verblijven namelijk 2 nachten in het Onguma Game Reserve, een reservaat van 34.000 vierkante meter gelijk tegen Etosha aan. De rit door het park naar de lodge is al leuk, we zien weer dikdiks op de weg. Deze lodge heeft een eigen drinkplaats waar we vanaf het terras zicht op hebben. We zien een hele groep parelkippen komen drinken. De leuke huisjes zijn in het bos gelegen en wij hebben de honeymoon suite met hottub. Daar hebben we na het diner even lekker in liggen dobberen.
'S ochtends vroeg staat Joe ons op te wachten, een jongen uit Massachusets (USA) die bijna afgestudeerd is als gids. Dit is zijn stage en hij is zo enthousiast, lief en vol kennis. Het is zijn droom om hier te blijven, maar een werkvisum is vaak het probleem.
Zodra we in de jeep zitten vraagt ie of we het goed vinden eerst even in het reservaat te kijken want er zouden witte neushoorns zijn gezien. Tuurlijk, dat Etosha blijft wel liggen! Er liggen inderdaad 2 witte neushoorns, met hoorn, te slapen. Ze laten zich vooral niet door ons storen, wat mooi en wat weer dichtbij.
Net als we weg willen gaan krijgt Joe via de radio door dat er ook leeuwen zouden zijn even verderop. Er zijn een mannetje en vrouwtje en ze liggen eerst heerlijk in het zonnetje. Door het lawaai van een trekker gaan ze omhoog en hebben we beter zicht. Dan gaan ze elkaar ook nog even te lijf out of the blue en dat is gelukkig vast gelegd. Het is 8.15 en we hebben al 2 spectaculaire dingen gezien!

We rijden het Etosha National Park binnen en zien giraffen, springbokjes en dan komt er weer een radio bericht. Ik hoor alleen dat het op een andere weg is, of het de moeite waard is om heen te rijden en ja he doesn't move.
Dus vol gas en wij in afwachting, op de een of andere manier is er ook een soort van spanning en hebben we niet gevraagd wat er was. Tot we een paar jeeps zien en op de rem gaan. Er ligt een cheetah in de bosjes! Ze strekt zich even uit en gaat dan weer lekker liggen.
Uiteraard zien we nog verschillende vogels en antilopes voordat we terugrijden naar de lodge. De meiden gaan zich vast klaar maken voor het zwembad, wij gaan nog een rondje door het park en bij de verschillende accommodaties langs. Erg mooi om te zien! Na de lunch even lekker bij het zwembad relaxen en er komen dan koedoes bij de drinkplaats. Eind van de middag is Joe er weer om de sundowner met ons te doen. We zien knobbelzwijnen, giraffen, vogels, antilopes en de olifant. Terwijl we lekker een gin tonic en een hapje wegtikken bij de zonsondergang krijgt Joe via de radio een beetje op zijn kop van een andere gids.
Wij staan namelijk naast de auto, niet ver van de plek waar vanmorgen de leeuwen waren. We zijn niet zo onder de indruk, staan op een open veld en kunnen alles overzien. Maar dan zegt de andere gids dat ie verse leeuwen sporen heeft gezien boven op onze bandafdrukken. Dus na ons is er nog iemand langs geweest. We pakken in en gaan samen met de andere auto op zoek. Niet veel later vinden we dezelfde dame en heer als vanmorgen tegenover elkaar liggen op een veld. Op den duur komt er wat beweging in en gaan ze op de weg staan. De leeuw laat even van zich horen, maar heeft niet zo'n hele lange adem. Desondanks zijn dit de meest fascinerende dieren en zijn we zeer blij dit ook weer mee te maken en te horen. Achter ons kleurt de lucht mooi en komt de maan naar voren. Einde van deze voor ons fantastische dag! Een met een gouden randje.
Vanmorgen hebben we weer een date met Joe, nu gaan we de Young Explorers walk doen. Een wandeling door het bos bij de Bush Lodge op zoek naar insecten en andere dieren. Onderweg hebben ze diverse schedels en ook spelletjes zoals katapult en boogschieten.
Onderweg naar onze laatste overnachting zien we nog apen langs de weg. Om 14.00 uur zijn we in de Kambaku Safari Lodge. Na het inchecken en uitpakken genieten we van een kop thee met taartje die hier elke middag worden aangeboden. Dan gaan we op gamedrive. We merken dat we verwend zijn in Etosha, we zien namelijk niet veel nieuws. Nieuw zijn het rode hartebeest, een mestkever met een zandbal en een spin die een goudkleurig web maakt. Ook de pootafdrukken van een luipaard zijn gezien en gieren die een karkas van een zebra leeg peuzelen.
De gin tonic en hapjes smaken weer prima bij de zonsondergang. Terug in de lodge frissen we ons op en gaan naar het diner. Dit is een traditioneel braaidiner op het dakterras van de lodge. Het is zo sfeervol. 3 lange tafels, een saladebuffet en een grote bbq waar de koks het vlees grillen. We zitten allemaal met andere gasten aan tafel en dit levert leuke gesprekken op. Naast ons zit een manager van de lodge en ze vertelt veel over Namibië en de lodge. Dan de laatste nacht hier slapen.
De laatste dag is aangebroken en we doen nog een ochtend gamedrive. De focus ligt op de vogels, welke we veel zien. Ook een reuze termieten heuvel waar we even koffie drinken en een grote groep giraffen. Bij terugkomst in de lodge ontbijten we uitgebreid en gaan dan de spullen inpakken. Time to go. In ongeveer 4 uur rijden we naar Windhoek, waarbij we weer apen op de weg zien. Tanken, auto inleveren, transfer naar de luchthaven, bagage afgeven en douane.
Wat een fantastische reis was dit! Namibië biedt veel wild en het voordeel is dat je zelf kunt rijden.
Wij komen hier zeker nog eens terug!




















































